Imponujący wzrost, potężny serwis, skuteczny atak – to z tych atutów najbardziej znany jest Dmitrij Muserski. Dziś z jego dobrej gry korzystają rosyjscy siatkarze, trenerzy i kibice, ale nie każdy zdaje sobie sprawę, że ten środkowy początkowo wcale nie reprezentował Rosji. Co jeszcze warto wiedzieć o Muserskim?

Siatkarskie początki

Przyszła gwiazda reprezentacji Rosji przyszła na świat w 1988 roku w Maciejewce. To miejscowość na terenie dzisiejszej Ukrainy, zlokalizowana w obwodzie donieckim, wtedy jednak te tereny należały do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po kilku latach Muserski wraz z rodzicami przeniósł się do Charkowa. W 2006 roku wystąpił jeszcze na mistrzostwach Europy juniorów w barwach Ukrainy, ale wkrótce zmienił obywatelstwo na rosyjskie. Został podstawowym siatkarzem zespołu Biełogorje Biełgorod, z którym przez lata święcił największe sukcesy.

Muserski – wzrost, pozycja na boisku

Muserski, podobnie jak swego czasu jego rodaczka Jekatierina Gamowa, już na pierwszy rzut oka imponuje na parkiecie wzrostem. Reprezentant Rosji mierzy bowiem aż 218 centymetrów, dzięki czemu wyróżnia się nawet wśród wysokich siatkarzy. Na początku sportowej kariery swoje warunki fizyczne Muserski wykorzystywał na pozycji atakującego. Z czasem jego rola na parkiecie się jednak zmieniła i został środkowym. Dzięki temu może jeszcze lepiej wykorzystywać swój zasięg w bloku.

Ale dawne umiejętności czasami nadal mu się przydają. W finale igrzysk olimpijskich w 2012 roku Rosja przegrywała z Brazylią już 0:2 i trener Władimir Alekno musiał szukać niekonwencjonalnych rozwiązań. Zdecydował się przestawić Muserskiego na atak. To okazało się strzałem w dziesiątkę – rosyjscy siatkarze napędzani przez nowego atakującego doprowadzili do zwycięskiego tie-breaka i zdobyli złoty medal igrzysk.

Najlepszy środkowy? Siatkówka i sukcesy Muserskiego

Środkowy ma zresztą całą gablotę pełną trofeów zdobytych z reprezentacją. W 2013 roku był w składzie Rosji, która wygrała mistrzostwa Europy. W tym samym roku jego drużyna wygrała Ligę Światową, powtarzając wynik z 2011. A Muserski pomógł Rosjanom również w triumfie w 2018 roku w Lidze Narodów, czyli rozgrywkach, które zastąpiły Ligę Światową. Do tego dochodzi srebro w Pucharze Wielkich Mistrzów 2013 i złoto Pucharu Świata 2011. Muserski na wielu z tych turniejów sięgał po nagrody indywidualne – czy to dla najbardziej wartościowego zawodnika imprezy, czy to dla najlepiej zagrywającego lub blokującego. Dziś rosyjski wieżowiec jest uznawany za jednego z najlepszych środkowych na świecie.

Cieniem na karierze Muserskiego kładzie się natomiast podejrzenie o doping. Według Grigorija Rodczenkowa, rosyjskiego lekarza, który współpracował przy ujawnianiu skandalu dopingowego w rosyjskim sporcie, siatkarz miał stosować niedozwolone środki. Muserskiemu niczego jednak nie udowodniono. – Nigdy w życiu nie używałem zakazanych środków, nie korzystałem z niedozwolonych metod. Całą tę sytuację potraktowałem z humorem – tak Muserski skomentował zarzuty.

Japonia – nowy rozdział kariery

Przez większość siatkarskiej kariery Muserski był związany z Biełogorje Biełgorod. W mieście położonym kilkadziesiąt kilometrów od granicy z Ukrainą spędził, z krótką przerwą, prawie 13 lat. W tym czasie zdobył mistrzostwo Rosji, wygrał także siatkarską Ligę Mistrzów i Klubowe Mistrzostwa Świata. W 2018 roku nieoczekiwanie zdecydował się jednak na przenosiny do Japonii, gdzie podpisał kontrakt z zespołem Suntory Sunbirds. Z nową drużyną w 2020 roku zdobył brązowy medal japońskiej ligi siatkówki.

źródło zdjęcia: fivb.org