Przyjęcie zagrywki – bez dobrego wykonania tego elementu trudno o akcję zakończoną skutecznym atakiem. Mecze siatkarskie mają wiele ważnych momentów, ale kiedy przyjęcie mocno szwankuje, kibice raczej nie zobaczą spotkania na wysokim poziomie. Jakimi umiejętnościami charakteryzują się zawodnicy przyjmujący zagrywkę? Opisujemy najważniejsze zasady związane z tym elementem siatkarskiego rzemiosła.

Czym jest przyjęcie zagrywki?

Przyjęcie zagrywki to pierwsze odbicie piłki na własnej połowie parkietu po serwisie wykonanym przez rywala. Rozpoczyna akcję ofensywną zespołu. Dobre przyjęcie zagrywki powinno charakteryzować się dokładnym i szybkim dograniem piłki do rozgrywającego, tak, by umożliwić mu dowolny wariant rozegrania akcji. Bez dobrego przyjęcia rozgrywający nie jest w stanie zagrać tak zwanej krótkiej, czyli wystawić piłki do ataku środkowemu bloku.

Którzy siatkarze przyjmują zagrywkę?

Za przyjęcie zagrywki odpowiadają głównie libero oraz przyjmujący. W danym momencie na boisku znajduje się tylko jeden libero, przyjmujących z kolei jest na boisku zwykle dwóch. Zazwyczaj drużyny angażują w przyjęcie trzech zawodników. Czasami, choć wymiary boiska do siatkówki są spore, wykorzystują do tego tylko dwóch graczy – chodzi o to, by odciążyć jednego z przyjmujących. Gdy drużyna ma duży kłopot z mocnym serwisem rywala, w odbiorze pomaga również atakujący. Wtedy strefę przyjęcia zabezpiecza aż czterech zawodników. Pozostali siatkarze, czyli środkowi oraz rozgrywający, przyjmują zagrywkę tylko w wyjątkowych okolicznościach. Przeważnie dzieje się tak jedynie w przypadku skrótów, po których piłka spada tuż za siatkę.

Sposoby przyjęcia zagrywki

Pole widzenia przyjmujących ograniczają nieco rywale stojący po przeciwnej stronie oraz siatki do siatkówki. Siatkarze przyjmują zagrywkę jednym z dwóch zasadniczych sposobów: dolnym lub górnym.

Przyjęcie sposobem dolnym

Przyjęcie sposobem dolnym jest stosowane przede wszystkim do odbioru mocnych serwisów. Do prawidłowego odbicia tym sposobem konieczne jest odpowiednie ustawienie ciała. Siatkarz powinien stać w lekkim rozkroku, nisko na nogach. Piłkę odbija się wyprostowanymi przedramionami, najlepiej ułożonymi przed tułowiem – amortyzują one siłę uderzenia.

Przyjęcie sposobem górnym

Zagrywkę można też przyjmować sposobem górnym. Siatkarze często nazywają takie zagranie “przyjęciem na palce”. Zazwyczaj jest możliwe tylko przy lżejszej zagrywce typu float. Jeśli jest jednak dobrze wykonane, pozwala na dokładniejsze dogranie piłki. W czasie przyjęcia sposobem górnym dłonie zawodnika powinny znaleźć się nad jego głową, należy wyciągnąć je w kierunku nadlatującej piłki i ułożyć w tak zwany koszyczek. Ten sposób przyjęcia jest obarczony ryzykiem błędu podwójnego odbicia lub piłki niesionej, gdy kontakt dłoni z piłką jest zbyt długi. Kiedy zawodnicy próbują przyjąć na palce zbyt mocną zagrywkę, często kończy się tym, że taki serwis “przełamuje” palce przyjmującego.