Myślisz, że środkowy cały czas zajmuje miejsce tuż obok siatki do siatkówki? A może uważasz, że rozgrywający nie musi biegać? W takim razie nie wiesz, jak skomplikowanym sportem jest profesjonalna siatkówka. Zasady gry wymagają znajomości rotacji i stref. Wyjaśniamy, czym jest słynna “szósta strefa” i… pięć pozostałych.

Siatkówka – ustawienie początkowe

Siatkarze i siatkarki rywalizują w sześcioosobowych drużynach. Mimo to do podstawowego składu zalicza się zwykle również siódmego zawodnika, libero, który okresowo zastępuje na parkiecie jednego ze środkowych bloku. To właśnie z liczbą siatkarzy znajdujących się na boisku jest związana liczba stref. Siatkarskie strefy to miejsca, które zajmują zawodnicy na początku każdej akcji.

Boisko do siatkówki ma wymiary 18×9 metrów, każdą z połów na dwie części dzieli też równoległa do siatki linia biegnąca trzy metry od linii środkowej. Pierwsza strefa znajduje się w polu zagrywki, z tyłu, po prawej stronie boiska. Zawodnik w strefie drugiej zajmuje miejsce przed zagrywającym. Strefa trzecia znajduje się na środku siatki, a czwarta – z przodu po lewej stronie. Te pozycje to tak zwana strefa ataku. Za zawodnikiem z “czwórki” jest ustawiony siatkarz w strefie piątej, z tyłu na środku mieści się szósta strefa.

roleta dzień noc

Siatkówka – strefy i rotacja

Przed rozpoczęciem spotkania zespół przyjmuje ustawienie początkowe. W czasie meczu co kilka minut, a czasem nawet kilkanaście sekund następuje jednak rotacja, potocznie zwana również przejściem. Dochodzi do niej, kiedy drużyna przyjmująca zagrywkę zdobywa punkt. Zawodnicy przemieszczają się wówczas o jedno miejsce, czyli jedną strefę, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Siatkarz z pozycji drugiej przechodzi więc na pozycję pierwszą i serwuje, z pierwszej – na szóstą, z szóstej na piątą i tak dalej.

Ustawienie obowiązuje jednak w momencie przyjęcia i wykonywania zagrywki. W tym czasie każdy z zawodników znajdujących się z tyłu, czyli w drugiej linii, musi zajmować miejsce dalej od siatki niż ustawiony przed nim zawodnik z linii ataku. Potem siatkarze mogą zajmować dowolne miejsca na boisku – stąd wrażenie, że rozgrywający większość czasu spędza pod siatką. Tak jest w istocie, ale na początku akcji nieraz musi na moment ukryć się za plecami kolegów. Miejscami z kolegami pod siatką w czasie akcji zamienia się też na przykład środkowy.

Błędy ustawienia

Podstawowym błędem ustawienia na boisku jest nieprawidłowa kolejność zagrywki – gdy w polu serwisowym pojawia się nie ten siatkarz, który powinien. Z ustawieniem na parkiecie wiążą się też inne błędy. Siatkarze spoza strefy ataku, a więc znajdujący się w momencie rozpoczęcia akcji na pozycji pierwszej, szóstej i piątej, nie mogą blokować ani atakować sprzed linii trzeciego metra. Jeśli wykonują atak, muszą wybić się co najmniej trzy metry od siatki. W związku z tym ustawiony w drugiej linii rozgrywający jest pozbawiony możliwości wykonywania tak zwanej kiwki, czyli niespodziewanego ataku w drugim odbiciu piłki. Błędy ustawienia skutkują stratą punktu.